Wanda Rosdiana

A. Carita Wayang      Carita wayang téh carita anu sok dilalakonkeun dina pagelaran wayang. Wayang téh mangrupakeun hiji seni pertunjukan anu asalna tina kecap “bayang” atawa “kalangkang”. Hartina wayang téh gambaran tina kahirupan manusa boh lahir boh batinna. Carita wayang biasana nyaritakeun perjuangan, kaadilan, jeung palajaran kahirupan anu dipidangkeun ku dalang bari dipirig ku gamelan. Wayang teu ukur hiburan, tapi ogé mangrupa média pikeun nyebarkeun ajaran agama jeung nilai budaya.       W a yang asalna ti India, bagian tina budaya Hindu anu nyaritakeun epos Ramayana jeung Mahabharata. Kira-kira abad ka-5 Masehi, wayang mimiti asup ka Nusantara barengan asupna agama Hindu. Dina waktos harita, wayang kulit jadi seni pertunjukan nu populér di Jawa jeung Bali. N alika agama Islam sumebar di Nusantara dina abad ka-15, para wali maké wayang minangka média dakwah. Carita wayang dirobah supaya ngandung nilai-nilai Islam tapi tetep ngajaga unsur buday...

 1. Kalimah Aktif Kalimah aktif nyaéta kalimah anu palaku (anu ngalakukeun hiji pagawean) disebut di hareup kalimah. Palaku ngalakukeun hiji tindakan ka sasaran atawa udagan. Conto: Ema nyakolakeun abdi. Ema = J (Jejer)  n yakolakeun = C ( Caritaan )  a bdi = U (Udagan) 2. Kalimah Pasif Kalimah pasif nyaéta kalimah anu anu ngalaman pagawean atawa kajadian disebut di hareup kalimah, sedengkeun palaku biasana disebut di tukang kalimah nganggo kecap "ku". Conto: Abdi disakolakeun ku ema. Abdi = J (Jejer) disakolakeun = C (Caritaan)  ku ema = U (Udagan) 3. Unsur Dina Kalimah (J – C – U) J (Jejer) Dina kalimah aktif, jejer nyaéta palaku (anu ngalakukeun pagawean). Dina kalimah pasif, jejer nyaéta anu ngalaman pagawean atawa kajadian. C (Caritaan), caritaan téh pagawean atawa kajadian dina kalimah, biasana kecap pagawéan. U (Udagan), udagan nyaéta sasaran atawa anu dialaman pagawean. Dina kalimah aktif, udagan disebut sanggeus Caritaan. Dina kalimah pasif, udagan bias...